سِمیرُم، بهشت گمشده استان اصفهان

نام اصفهان که به گوشمان می‌خورد، یاد و خاطره‌ی زاینده رود همچون داغی تازه بر دلمان سنگینی می‌کند و فراغ از دست دادن و خشک شدنش غمی کهنه را زنده می‌کند، اما بگذارید نویدی به شما دهیم؛ شاید اکثریت به اتفاق ندانیم که درست در جنوبی‌ترین بخش‌های استان اصفهان، شهری واقع شده که هر چه از سرسبزی و خروشانی رودهایش بگوییم، کم است. نام این شهر که در نزد مردمان اصفهان به عنوان ییلاقی خرم شناخته می‌شود، «سِمیرُم» می‌باشد. سِمیرُم در اصل از واژه‌ی زمیران یا سمیران شکل گرفته که به معنای جایگاه سرد و مکان سرد می‌باشد.

جدایی از پرآب و خوش و خرم بودن این منطقه، از تاریخچه‌ی آن نمی‌توان گذشت، زیرا سمیرم در لا به لای تار و پود خود، قدمتی چندین هزار ساله را پنهان کرده است؛ طبق آخرین تحقیقاتی که تاریخ شناسان در این منطقه انجام داده‌اند، سابقه تاریخی شهرنشینی سمیرم، به ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد.

از باغ‌های سیب این شهر نگوییم برایتان که خود یکی از جاذبه‌های اصلی سمیرم به شمار می‌رود و طعم و رنگ سیب‌های گلاب آن، تجسمی از میوه‌های بهشتی را در روان شما تداعی می‌کند؛ کندوهای عسل سمیرم نیز دست کمی از باغ‌های مملو از سیبش ندارد و در بهار و تابستان، با عسلی مرغوب و طبیعی، چنان از شما مسافرین عزیز دلبری می‌کند که توانایی نخریدن حداقل یک شیشه از این عسل مرغوب را نخواهید داشت.

وادیرو

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.